((   به امید سعادتی دوباره در خدمت شما دوستان عزیـز  ))

 ــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شمع مي سوزد و پروانه به دورش همه شب       

بعد از گذشت مدتی دلم برای قهرمانان نقش اول داستانهای کتاب دبستان تنگ شده  بود به همین خاطر تصمیم گرفتم سری به زندگی امروز اونها بزنم

گاو ماما میکرد گوسفند بع بع می کرد سگ واق واق میکرد و همه با هخم فریاد می زدند حسنک کجای ؟ شب شده بود اماحسنک به خانه نیامده بود او مدت زیادی بود که به خانه نمیآید .

او به شهر رفته و در آنجا شلوار جین و تی شرت تنگ به تن میکند او هر روز به جای غذا دادن به حیوانات جلوی آینه به موهای خود ژل میزند .

دیروز که حسنک با کبری چت میکرد کبری گفت که تصمیم بزرگی گرفته . کبری تصمیم داشت که حسنک را رها کند و دیگر با او چت نکندچون می خواست با پتروس چت کند.

پتروس همیشه پای کامپیوتر نشسته بود و چت می کرد پتروس دید که سد سوراخ شده اما انگشت او درد می کرد چون زیادی با دکمه های کیبورد کامپیوتر کار کرده بود . او نمی دانست سد تا چند لحظه دیگر می شکند . پتروس در حال چت کردن غرق شد .

برای مراسم دفن کبری تصمیم گرفت با قطار به آن سرزمین برود اما کوه روی ریل ریزش کرده بود.

ریز علی دید کو ریزش کرده اما حوصله نداشت . ریز علی سردش بود و دلش نمی خواست لباسش را در آورد .

ریز علی چراغ قوه داشت اما حوصله دردسر نداشت قطار به سنگ برخورد کرد و منفجر شد .

کبری و همه مسافران قطار مردند اما دهقان فدا کار بدون توجه به خانه رفت . خانه سوت و کور بود الان چند سالی که کوکب خانوم مهمان نا خوانده ندارد او حتی مهمان خوانده هم ندارد . او حوصله مهمان ندارد او اصلا پول ندارد که شکم مهمان را سیر کند . او در خانه تخم مرغ و پنیر دارد ولی گوشت ندارد .

او کلاس بالایی دارد.

فامیل های پولداری دارد . او آخرین باری که گوشت خریده بئد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخته بود . اما او از چوپان گله ایی ندارد .

 معلومه زندگی مدرن روی قهرمانان دوست داشتنی اون داستانهای شیرین بد جوری تاثیر گذاشته ولی اما جوونهای امروز و دبستانی های دیروز باید مواظب باشیم حرکت رو به جلو علم و صنعت به اندازه پیشرفت روی شخصیت ما موثر باشد نه قطع کردن ریشه های اخلاقی !

امید وارم که از داستان بالا خوشتون اومده باشه منتظر نظر های خوب شما دوستان هستم

 مواظب خودتون باشید 

یا علی

تا آپ  بعدی که نمیدونم کی هست خدانگهدار

چطور دلت اومد ...تو میدونی،خوب هم میدونی بهتر از همه که چقدر دوستت دارم. 

دلم تنگ شده واسه اینکه دوباره بیای و من کنارت بشینم مثل قدیما یادته؟ 

وقتی کنارت مینشستم...سرم و رو شونه هات میذاشتم و تو با موهام بازی میکردی...

و میگفتی از همه کارهایی که کردی.از همه جاهایی که رفتی ..از کار ..کار و کار هی  

میگفتی و من با دل و جون گوش میدادم. برام مهم بود که تو پیشم نشستی نه اینکه  

از کار داری میگی بدون اینکه به من نگاه کنی!و فقط یه لحظه، وقتی نگات کردم سرمو

گذاشتم رو قلبت و صدای تاپ تاپشو شنیدم و بی اختیار اشک از چشم دونه دونه چکید

و آروم گفتم: دوست دارم..تو هم آروم گفتی: دلم برات تنگ شده بود.. 

همین و بس! و همین برای من بسی بود...این دل بزرگ برای من تنگ شده...

و حالا من نشستم تو اتاقم..تک و تنها...زل زدم به تمام کاغذهای دورو برم که نامه های 

من بود برای تو...برای عشق همیشگی زندگیم...بعضیهاش و از حفظم ازبس خوندم..

و بعضیهاشو دوست ندارم بخونم..چقدر عشق..چقدر ااحساس؟

من خراب کردمش؟تو خرابشون کردی؟مادرم؟اجتماع؟تقدیر؟....کدومشون؟شاید اگه  

خراب نمیشد الان نمینوشتم..شاید اگه الان بودی برای من،برای خودم با تمام وجود

هرگز به یاد روزهای خوش گذشته نمی افتادم..شاید این تقدیر من بود که همیشه به یاد  

تو باشم...نه با تو! 

قسم به عشقمون قسم همش برات دلواپسم
قرار نبود اینجوری شه یه هو بشی همه کسم
راستی چی شد چه جوری شد اینجوری عاشقت شدم
شاید میگم تقصیر توست تا کم شه از جرم خودم

با سلام اینم یه کلیپ فلش که خودم با وجود اینکه اصلاْ وقت نداشتم رو     براتون ساختم

حجم این کلیپ هم  ۷۰۰ کیلو بایته

اینم یه کلیپ فلش به نام تولد امیدوارم که از این کلیپ خوشتون بیاد

                                               لینک مستقیم جهت مشاهده کلیپ

امروز اومدم بگم من متاسفانه یه مشکلی برام پیش اومده یه مدت کوتاه شایدم بلند ازتون خداحافظی کنم ...

ولی ناراحت نباشید بازم بر میگردم اما با دست پر

                    دوستای گلم ازتون خواهش میکنم برام دعا کنید

                      التماس دعا خداحافظ

نظر شما درباره گریه کردن چیه؟این  سوالی که ممکنه هرکسی یه بارم که شده از خودش بپرسه حالا

چه اهل گریه کردن باشه چه... بچه ها وقتی چیزی رو میخوان گریه می کنن. مثلا وقتی به یه بچه اعتنا

نمی کنی میزنه زیر گریه. اما تکلیف ما آدمای  به ظاهر بزرگ با گریه چیه؟

دو دیدگاه  در مورد گریه وجود داره:

۱- مرد که گریه نمی کنه گریه مال بچه ها -زنها- و آدمای ضعیفه

۲- گل من گلایه کم کن تب غصه ابدی نیست بزار آسمون بباره گریه هم چیز بدی نیست

اما من میگم هر چیزی به جاش ارزش داره :

به نظر شما کسی که واسه از دست دادن عزیزی گریه نکنه میتونه آدم باشه؟

به نظر شما کسی که با دیدن هر مشکل کوچیکی گریه رو سپر بلا میکنه میتونه از عهده اداره یه زندگی

بر بیاد؟ و هزاران اگر و امای دیگه

ولی یاد مرحوم ناصر عبدالهی  به خیر با اون ترانه معروفش:

گریه کردم گریه کردم اما دردم و نگفتم تکیه دادم به غرورم تا دیگه از پا نیفتم

ولی شاید حکایت گریه و اشک و روزگار ما این ترانه از ایرج جنتی عزیز باشه:

وقتی تو نباشی من به من مشکوکم

به هر گل به هر سایه روشن مشکوکم

مشکوکم به اشک کبوتر مشکوکم.... 

                                               یا علی

 دلتنگ مثل هميشه در سكوت خانه گريستم

  تنديس بغض دلم شكست

 ذره ذره شدم خدا از بس كه مبهم و بي نشان در كرانه گريستم

 درچارچوب دل زخمیم به ياد تو آهسته آهسته  بي بهانه گریستم

 آري زبان دلم بريده شد از غم بي وفايي ها

 وقتي در سكوت خانه  دلم شكست آه ... ای خدا تنها تودر کنارم بودی

 وقتي كـه من بـاخته باشم ، وقتي كه از ياد رفته باشم 

  وقتي كه سوخته باشم ...

 باشد يا نباشد تفاوتي نخواهد كرد 

  اينجا آفتاب مي تابد ...اما هوا سرد است

  رهگذري بيكار با نوك خنجرش

 نامش را بر ديواره ي متروكه ي قلبم حك كرده است ...

 نمي داني كه جاي هر حرفش چقدر درد دارد آه ... ای خدا آه

 آه خدایا تنها تو در کنارم بمان ... تنها تو ...